Σάββατο 1 Μαΐου 2010

Να μην ξεχάσεις να πιαστείς απ'τα όνειρα σου...

Κρίση,αβέβαιο εργασιακό μέλλον και οικονομική δικτατορία απο εξωτερικούς παράγοντες ανοίγουν φέτος την αυλαία των Πανελλήνιων εξετάσεων.Χιλιάδες νέοι θα καθήσουν στα θρανία για να διεκδικήσουν μια θέση σε ένα ανώτατο εκαπιδευτικό ίδρυμα.

Οι νέοι αυτής της χώρας πιεσμένοι όσο δεν πάει άλλο και βομβαρδιζόμενοι καθημερινά με στοχευμένους πυραύλους μισαλλοδοξίας καλούνται να διαλέξουν τι θα ακολουθήσουν.Καλούνται να συμμετέχουν σε ενα παράλογο αγώνα δρόμου για να μπούν σε μια σχολή απο την οποία κατα μεγάλη πιθανότητα θα βγούνε πτυχιούχοι άνεργοι.Μάλιστα σε ένα σύστημα το οποίο το μόνο που κάνει (με έλλειψη αξιολόγησης στα ανώτατα ιδρύματα) είναι να κρίνει όλους μόνο με βάση του απολυτηρίου Λυκείου και όχι την ποιότητα της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης τους. 

Σίγουρα η εκπαίδευση πρέπει να εξυπηρετεί την οικονομική ανάπτυξη και να στοχεύει σε αυτήν.Το μέλλον τησ οικονομίας μας σίγουρα θα διαμορφωθει απο την ποιότητα της εκπαίδευσης.

Ενα όμως ερώτημα παραμένει αναπάντητο.Τι κάνουμε με τους νέους που αποφασίζουν να ασχοληθούν με τον πολιτισμό με αυτά τα νέα άτομα που η καλλιτεχνική τους φύση τα ωθεί να ασχοληθούν με τομείς που δεν παράγουν οικονομικό πλούτο;

Η γενιά των 50s - 60s στην Ελλάδα μας προσέφερε μια Ελλάδα ρουσφετιών ανοργανωσιάς και το σημαντικότερο μια γενιά που πνίγει το λουλούδι πριν ανθίσει.

Γι'αυτό πατεράδες και μανάδες σκεφτείτε πως να προωθήσετε αυτά που έχουν στα παιδιά και ένα ερώτημα να μείνει στο κεφαλι σας. Γιατί σε αυτό το άρθρο δεν χρησιμοποιήθηκε πουθενά η λέξη παιδιά ;


Παρασκευή 19 Ιουνίου 2009

ΕΚΛΟΓΕΣ : ΜΙΑ ΠΟΝΕΜΕΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ

Πάμπολλες αναλύσεις ακολούθησαν την διεξαγωγή των ευρωεκλογών. Ειδικοί και μη, αναλυτές ,δημοσκόποι, πολιτικοί έδωσαν τα φώτα τους στην προσπάθεια να εκτιμηθεί το αποτέλεσμα. Εμείς λοιπον θα προσπαθήσουμε θα δώσουμε μια άλλη διάσταση στο θέμα όχι τόσο σε σχέση το μήνυμα των εκλογών αλλά πως οι πολίτες έφτασαν στο σημείο να επιθυμήσουν ένα τέτοιο απονενοημένο διάβημα.

Η σχέση των Ελλήνων με την πολιτική είναι έντονη και διαχρονική. Από της συστάσεως του νεώτερου ελληνικού κράτους που μπορούμε να παρακολουθήσουμε πιο συστηματικά τα παραδείγματα αυτής τα σχέσης που έφθασαν σε ακραίες καταστάσεις είναι πολλά. Η δολοφονία του Καποδίστρια , η εκτέλεση αξιωματικών και πολιτικών μετά την καταστροφή στην Σμύρνη και ο εμφύλιος πόλεμος αποτελούν τα πλέον χαρακτηριστικά από αυτά χωρίς να παραγνωρίζουμε και αρκετά ακόμα. Αυτό το στοιχείο της έντονης πολιτικοποίησης ,λοιπόν , έχει καταστήσει τους Ελληνες πολίτες έντονα δεμένους συναισθηματικά με τα κόμματα που ψηφίζουν με αποτέλεσμα η πολιτική αυτή σχέση να γίνεται και έντονα συναισθηματική. Την σχέση αυτή όπως γίνεται εύκολα αντιληπτό την υποδαυλίζουν και τα ίδια τα κόμματα τα οποία δεν απεμπολούν την ευκαιρία να στηρίξουν την επιρροή τους με ένα ακόμη όπλο πιθανόν ισχυρότερο και των πολιτικών θέσεων τους , οι οποίες πολλές φορές υπολείπονται κατά πολύ των περιστάσεων αλλά με την συναισθηματική εξάρτηση που δημιουργούν καλύπτουν τις ελλείψεις τους.

Δεν τυχαίο ότι οι περισσότεροι Ελληνες αισθάνονται άσχημα μετά την ψήφο τους και για αυτό άλλωστε έχουν δημιουργήσει τον όρο « κοψοχέρης». Αυτός δηλαδή που προτιμούσε να του κοπεί το χέρι και να μην ψήφιζε αυτό που ψήφισε τελικά. Γιατί όμως συμβαίνει αυτό; Γιατί στις τελευταίες αυτές εκλογές στον κοψοχέρη προστέθηκε και ο κοψοπόδης: Αυτός που δεν πήρε καν τα πόδια του να πάει να ψηφίσει. Γιατί απλά οι πολίτες είναι πολύ δυσαρεστημένοι από όλους τους κομματικούς σχηματισμούς. Οι ψηφοφόροι όλων των κομμάτων βρίσκονται σε δυσαρμονία με τις θέσεις των κομμάτων τους και αυτή η κατάσταση τους δημιουργεί σοβαρά ψυχολογικά προβλήματα. Πρώτον γιατί έχουν έντονη την επιθυμία για συμμετοχή στα κοινά και δεύτερον γιατί έχουν την συναισθηματική εξάρτηση που αναφέραμε προηγουμένως. Ενώ διαφωνούν με το κόμμα τους δεν αισθάνονται έτοιμοι να υπερβούν τους εαυτούς τους και να ψηφίσουν κάτι άλλο. Και εδώ να τονίσουμε ότι αυτό αφορά τους ψηφοφόρους όλων των κομμάτων ανεξάρτητα τι θέλουν να ισχυρίζονται τα ίδια τα κόμματα.

Το γεγονός αυτό καθιστά το εκλογικό σώμα μια τεράστια έκταση κινούμενης άμμου η οποία ως γνωστόν διαθέτει δύο ιδιότητες. Πρώτον ότι δεν μπορείς να σταθείς πάνω της και δεύτερον και κυριότερο στην περίπτωση μας μπορεί να σε καταπιεί. Οπερ μεταφραζόμενο σε απλά ελληνικά τα κόμματα πλέον βρίσκονται σε εν δυνάμει κατάσταση πλήρους απώλειας ελέγχου της εκλογικής τους βάσης. Και επειδή αυτή η εκλογική βάση ιδιαίτερα μετά το 1981 είναι ουσιαστικά παγιωμένη σε μεγάλο βαθμό το πρόβλημα γίνεται τεράστιο. Πρόκειται αναμφίβολα για μια πρωτόγνωρη κατάσταση για τα ελληνικά δεδομένα και σίγουρα κάνει πολύ περίπλοκο το παιγνίδι των κομματικών επιτελείων.

Αυτό λοιπον από μόνο του είναι ένα γεγονός το οποίο μπορεί να αναδιατάξει το πολιτικό σκηνικό εκ βάθρων. Απομένει πλέον να δούμε τις αντιδράσεις των υφισταμένων κομμάτων αλλά και των υποστηρικτών του συστήματος οι οποίοι ως γνήσιοι ρεαλιστές προτιμούν να θυσιάσουν ως άλλες Ιφιγένειες πρόσωπα και κόμματα προκειμένου να διατηρηθεί το σημερινό status. Σε κάθε περίπτωση λοιπον το σύστημα βρίσκεται σε κόκκινο συναγερμό και με πολύ ενδιαφέρον θα είμαστε εδώ για να παρακολουθήσουμε τις επόμενες κινήσεις του.

Απόστολος Κασελούρης

Παρασκευή 5 Ιουνίου 2009

By the name of the almighty I command thee to be fixed (and fast)

Living with others from time to time can be quite a bummer don't you agree?In my latest year of being a student I find my self living in a dormitory sharing two rooms ,one toilet and one bathroom with 4 other people .At the arrival I received 2 blankets ,one pillow , one pillow case , and a set of bed sheets (smaller than the bed as I came to realise ) ,my first response was to look the kind receptionist who gave them to me and ask for further orders (I was convinced that I had inevitably joined the army I was sure I just filled some application totally wrong...). Going the fist time in the room I had the feeling that I was doing something wrong disturbing the equilibrium of dust and dirt in the room.One must never surrender and furthermore one must have fun I thought, so I put on my best smile and started interacting with my roommates.Being an exchange student in a foreign country has it's up and downs.One of the major downs is that you might not be able to speak the native language o somehow differ from the natives.I found myself talking and talking until I realised no communication was possible ,I kept that formerly mentioned smile and put on my headphones sticking my nose in the computer screen.The first night was ideal...Exactly opposite to the morning after it!Somebody who is used at waking up at...Something after morning now has people fully operational at 7 in the morning !Oh lord I thought and covered my head under the pillow to avoid the music of my roommate "gently" shoveling down his throat with notes taken out of Bach's concerts to an extravaganza of splash as his inner self hit the bottom of the lure...This sweet composition wakes me up every day until today...After 3 months of staying with them I must admit I have grown very fond of my roommates ofcourse still I don't leave my toilet paper in the toilet because in a matter of 2 days it is forced in such a diet that vanishes!By far though the most interesting part is the way that things get fixed.Every time I enter a room I find something broken.The later incident was when I closed the shower door and with a scene somehow like psycho it ended on my head...Since my roommates wait from the almighty for things to be fixed I hereby take the role of god and do them myself.I just adore those people since I started fixing things they started destroying more so now nobody is bored !

Κινηματογράφος-Η κατάσταση των πραγμάτων -State of Play

Για τους λάτρεις του μυστηρίου με μια μεγάλη δόση πολιτικής ίντριγκας η "κατάσταση των πραγμάτων" είναι μια απολαυστική δύωρη απασχόληση.Ο Ράσελ Κρόου στον ρόλο ενος δημιοσιογράφου που βρίσκεται μπλεγμένος σε μια απίθανη συνομωσία.Ενώ ο Μπεν Αφλεκ υποδύεται έναν Αμερικανό γερουσιαστή .Με δραματικές αλλαγές στην πλοκή της ιστορίας είναι σίγουρα μια ταινία που δεν αφήνει τον θεατή να βαρεθεί.Τώρα που μπήκε και το καλοκαίρι μια επίσκεψη σε κάποιο θερινό Σινεμά επιβάλλεται.Τι λέτε;

Trailer

Πέμπτη 4 Ιουνίου 2009

20 Χρόνια αλληλεγγύης

«Θυμάμαι όταν ήμουν μικρή στις γιορτές μου έπαιρναν γλυκά που δεν είχα ποτέ άλλωτε την δυνατότητα να τα δοκιμάσω.Τα έκρυβα σε ένα κουτάκι λές και ήταν θησαυρός γιατί ήξερα ότι θα περάσει πολύς καιρός μέχρι να μου ξαναδώσουν.Τελικά μου χαλάσανε μέσα στο κουτί αλλά δεν μπορούσα να χαλάσω τέτοιο θησαυρό.»


Για εμάς τους Έλληνες η τέταρτη μέρα του Ιούνη δεν είναι μια τόσο γνωστή ημερομηνία.Στην Πολωνία όμως είναι η ημέρα που επετειάζουν την απελευθέρωση τους απο το απολυταρχικό καθεστώς που τους δυνάστευε.20 Χρόνια κλείνουν σήμερα απο τότε απο που ο Λεχ Βαλέσα μαζί άλλα μέλη του κινήματος της αλληλεγγύης καθήσαν στο στγρογυλό τραπέζι πλέον ομότιμα με τα μέλη της κυβέρνησης (κομμουνιστικού κόμματος της Πολωνίας) και μια καινούργια εποχή ξεκίνησε.Αναμφισβήτητα η κατάρρευση της Σοβιετικής ένωσης ήταν ένα πολιτικό γεγονός που άγγιξε την πολιτική σκηνή όλου του κόσμου.Η ιστορία έγραψε ότι η απεργία που ξεκίνησε στο Γκντανσκ και εξαπλώθηκε σε ολόκληρη την χώρα παρόλη την αντίδραση απο το καθεστώς κατάφερε να νικήσει.Τα ιστορικά στοιχεία τα οποία είναι άκρως σημαντικά μπορούν εύκολα να βρεθούν στο διαδίκτυο.Εγω θα αναφέρω κάποια γεγονότα τα οποία ακούω απο πρώτο χέρι εδώ στην Πολωνία. Η ελευθερία του λόγου ήταν κάτι ανύπαρκτο : «κατα την διάρκεια των απεργιών και των διαδηλώσεων η τηλέοραση δήλωνε για 10 τραυματίες διαδηλωτές , 600 αστυνομικούς και πληθώρα περιουσιών κατεστραμμένες.Τα νούμερα αυτά ηταν τελείως παραπλανητικά .Αργότερα μάθαμε ότι χιλιάδες κόσμου βρέθηκε στην φυλακή ή εκτελέστηκαν εν ψυχρώ» .Σε μια επίσκεψη μου στο μουσείο της Αλληλεγγύης εδώ στο Γκτανσκ είχα την ευκαιρία να δώ πώς ήταν τα «μπακάλικα» της εποχής .Κατ’αρχήν να αναφέρουμε ότι τα ψώνια γινονόντουσαν μόνο με δελτίο.Κάθε οικογένεια στην αρχή του μήνα λάβαινε μια κάρτα η οποία έλεγε 500 γραμμάρια κρέας 100 γραμμάρια τυρί κ.λ.π. .Η κάρτα αυτή ήταν όλα σου τα ψώνια για τον μήνα και για να μην παρεξηγηθούμε τα νούμερα που σας έδωσα ήταν ακριβώς τα ίδια και τότε για έναν μήνα. Όλα τα είδη εισαγωγής όπως για παράδειγμα τα φρούτα που δεν φυτρώνουν στον Βορρά βρίσκονταν σε ξεχωριστά μαγαζιά στα οποία για να ψωνίσεις χρειαζόσουν να να κάνεις συνάλλαγμα. «Μπανάνες τρώγανε μόνο αυτοί που το αντέχαν οικονομικά και συνήθως ήταν δώρο για ιδιαίτερες γιορτές όπως τα Χριστούγεννα» .
Δολοφονίες ,φίμωση λόγου απο ένα καθεστώς που υποσχόταν ελευθερία αλλά η ιστορία έγραψε τις προσπάθειες ενός γενναίου έθνους που αξίζει τον σεβασμό μας.

Γκτανσκ Πολωνίας 4/6/09

Τετάρτη 3 Ιουνίου 2009

Άντε και καλή αρχή

Σε μια μοντέρνα κοινωνία που τόσο χρόνια προσπαθούσε να μας πείσει οτι το φανταστικό είναι πραγματικό και τώρα άλλαξε άρδην το παραμύθι για να μας πείσει το αντίθετο έχουμε να απαντήσουμε μόνο με την ελευθερία του λόγου. Και αυτό μόνο απο το μοναδικό μέσο που οι άνθρωποι του σήμερα μπορούν να ξεφύγουν απο τους μεγιστάνες της μιντιοκρατίας ώστε να γίνουν οι αγγελιαφόροι του αύριο. Κάθε άρθρο είναι δεκτό και κάθε άποψη μαζί του.Άντε και καλή αρχή.